Gezondheid
Voor de verschillende afwijkingen en ziektes zijn enkele testen beschikbaar. We proberen er alles aan te doen om zo gezond mogelijke kittens te fokken, daarom zijn de ouderdieren getest op de erfelijke gebreken HCM (kan pas na 1 jaar) en PKD, en overdraagbare ziekten FeLV en FIV.
We hebben ook de bloedgroep laten bepalen en uiteraard zijn ze geënt tegen
kattenziekte en niesziekte.

PKD (Polycystic Kidney Disease)
PKD is een erfelijke nierziekte die niet alleen bij katten, maar ook bij andere dieren en bij mensen voorkomt. De ziekte kenmerkt zich door de aanwezigheid van cysten (holten gevuld met vocht) op beide nieren van het dier. Deze cysten belemmeren de nierfunctie en kunnen dan ook de dood tot gevolg hebben. PKD is ongeneeslijk, al kan het leven van een aangetast dier met een juiste medicatie soms verlengt worden. De symptomen zijn vaak veel drinken en daarbij ook veel urineren. PKD komt in verschillende gradaties voor. Een dier kan er al op heel jonge leeftijd aan sterven, maar het komt ook voor dat een kat pas op latere leeftijd hieraan overlijd. Vanwege het erfelijke karakter van PKD is het belangrijk dat deze afwijking getraceerd wordt, ook al worden katten er soms oud mee. Dieren die er op het oog geen last van hebben, maar wel aan PKD lijden, kunnen namelijk kittens voortbrengen die wel al op jonge leeftijd problemen krijgen en snel overlijden. De diagnose PKD kan worden gesteld met echografie, uitgevoerd door een gespecialiseerde dierenarts.
Tegenwoordig is er ook DNA onderzoek mogelijk op PKD1.

HCM (Hypertrofische Cardiomyopathie)
HCM is een erfelijke hartziekte waarbij de spierwand van de linkerboezem van het hart verdikt en vergroot. Hierdoor kan het hart niet meer goed functioneren. Het is een veelvoorkomend hartprobleem bij katten in het algemeen en het komt ook voor bij Britten. Vaak beginnen de problemen pas als de kat al ruim volwassen is. Aangenomen wordt dat HCM vererft.
De vroege symptomen zijn subtiel en kunnen gemakkelijk over het hoofd worden gezien. Een kat lijkt gezond, maar kan ineens erg ziek worden of zomaar doodgaan. Soms gaat er verlamming van de poten, een snellere hartslag of hartruis aan vooraf. Sommige katten ontwikkelen slechts lichte klachten en worden er ogenschijnlijk probleemloos oud mee, terwijl andere er vroegtijdig aan overlijden. Echografie is de manier om de diagnose te kunnen stellen, uitgevoerd door een gespecialiseerde dierenarts. HCM is ongeneeslijk, maar wanneer de ziekte tijdig geconstateerd wordt, kan er een specifieke medicatie worden toegediend waarmee de hartwerking enigszins verbeterd kan worden.

FIV (Feline Immunodeficiëntie Virus, Kattenaids)
Kattenaids heeft veel overeenkomsten met aids die mensen kan treffen. Het staat echter onomstotelijk vast dat kattenaids niet besmettelijk is voor mensen en vica versa. Katten kunnen het virus krijgen wanneer ze gebeten worden door een geïnfecteerde kat. Vaak blijkt die kat tot de zogenaamde risicogroep te behoren: ongecastreerde (zwerf)katers die de grenzen van hun territorium fel verdedigen. De kans op overdracht via seksueel contact op zich is vrijwel nihil, maar een positieve kater kan wél via de nekbeet een poes tijdens de dekking besmetten. Zo kan ook door te fel spelen een besmette moederpoes haar jongen besmetten.
Kattenaids is ongeneeslijk. Hoewel het in theorie mogelijk is om uw kat een combinatietherapie met geavanceerde medicijnen te geven, staat deze behandeling nog in de kinderschoenen. Er is eigenlijk geen medicijn tegen en al helemaal geen enting waarmee u uw dieren ertegen kunt beschermen. De geïnfecteerde kat blijft altijd drager van het virus en kan dit overdragen op andere katten. Het is dan ook zaak een met aids besmette kat niet in contact te laten komen met andere katten, omdat het risico dat hij een andere kat bijt, altijd blijft bestaan.
De enige manier om te voorkomen dat uw kat het krijgt, is hem niet in contact te laten komen met mogelijk besmette dieren. Dat houdt in de praktijk in dat u uw kat niet los buiten kunt laten lopen. Vergeet ook niet de reeds aanwezige en eventuele nieuwe katten in uw gezin te laten testen, zeker wanneer ze een zwerf- of asielverleden hebben. Het verraderlijke van kattenaids is dat het ziekteverloop zeer divers kan zijn. Sommige katten worden al vrij snel nadat ze geïnfecteerd zijn, ziek; andere vertonen pas na langere tijd -tot vijfjaar na besmetting- symptomen en sommige katten worden er redelijk oud mee. Symptomen die voorkomen zijn onder meer koorts, diarree, karakterveranderingen, hardnekkige ontstekingen (met name van het tandvlees), bloedarmoede, nies ziekte-infecties die maar niet overgaan, vergrote lymfeknopen, zeldzame kankergezwellen en gewichtsverlies. Om erachter te komen of een kat aids heeft, kunt u het bloed laten testen op de aanwezigheid van antilichamen tegen aids.

FeLV (Feline Leukemia Virus)
Infectieuze leukemie is een virusziekte die katten van alle leeftijden kan treffen. Katten kunnen het virus oplopen wanneer ze gebeten worden door een geïnfecteerde kat, maar in mindere mate ook door samen te eten, elkaars vacht te wassen en een kattenbak te delen. Omdat het virus het immuunsysteem van de kat aan tast, kunnen de symptomen divers zijn. De kat kan dan bijvoorbeeld bevattelijker zijn voor allerhande virussen en bacteriën. Bovendien kan het virus de oorzaak zijn van tumoren in onder meer de lymfeklieren.
Infectieuze leukemie is ongeneeslijk. Er is wel een entstof tegen beschikbaar, maar deze wordt nog niet op grote schaal toegediend, omdat de dekking nog niet volledig is. De meeste fokkers kiezen er daarom voor om bij hun fokdieren bloedtestje te laten doen waarmee antistoffen tegen FeLV kunnen worden aangetoond. Laat, om besmetting bij u thuis te voorkomen, uw kat niet los buiten lopen (daar kan hij geïnfecteerd raken) en laat het bloed van eventueel reeds aanwezige katten en nieuwelingen altijd testen op de aanwezigheid van antistoffen tegen FeLV.

 

Feline Infectieuze Peritonitis (FIP

Bron: Cornell Feline Health Center
Wat is Feline Infectieuze Peritonitis? (FIP)
Feline Infectueuze Peritonitis (FIP) is een ziekte die veroorzaakt wordt door een coronavirus infectie. Veel verschillende stammen coronavirus kunnen de kat infecteren, maar de meeste veroorzaken geen ernstige ziekte. FIP-producerende stammen worden onderscheiden door hun mogelijkheid om bepaalde witte bloedcellen binnen te gaan en daar te groeien. De geïnfecteerde cel transporteert het virus door het kattenlichaam. Een intense ontstekingsreactie ontstaat in het weefsel waar deze cel terechtkomt. Het is deze interactie tussen het immuunsysteem van het lichaam en het virus die de ziekte veroorzaakt.

Geïnfecteerde katten scheiden coronavirus uit via hun speeksel en ontlasting. De meeste katten raken geïnfecteerd door het virus in te ademen of op te nemen door direct contact met een geïnfecteerde kat of door contact met voorwerpen die besmet zijn met het virus, zoals kleding, bedmateriaa, speelgoed en vooral de kattenbak. Hoewel het virus een aantal weken in de omgeving kan overleven wordt het vrij snel geïnactiveerd door de meeste huishoudelijke scboonmaak- en ontsmettingsmiddelen. Een goedkope en effectieve desinfectans is 1 deel bleekwater op 32 delen water.

Is FIP gerelateerd aan Feline leukemie?
FIP en Feline leukemie worden door twee verschillende virussen veroorzaakt.
Sommige katten die FIP hebben kunnen ook geïnfecteerd raken door het Feline leukemie virus maar de twee ziekten zijn totaal verschillend.

Wat zijn de symptomen van FIP?
Initiële blootstelling aan het FIP virus resulteert gewoonlijk niet in duidelijke symptomen hoewel sommige katten een milde ademhalingsaandoening kunnen doormaken die wordt gekarakteriseerd door niezen, waterige ogen en waterige uitvloeiing uit de neus.
Sommige katten kunnen een milde buikaandoening ondergaan. De meeste katten die de primaire infectie doormaken, komen daar volledig overheen hoewel sommige van hen dragers van het virus kunnen worden. Slechts een klein percentage van katten die blootgesteld worden ontwikkelen de dodelijke ziekte en wel weken, maanden of zelfs jaren na de primaire infectie.

De start van klinische tekenen van dodelijke FIP kan plotseling zijn (vooral in kittens) of de symptomen kunnen langzaam aan sterker worden. Veel katten hebben niet-specifieke symptomen, zoals variabele eetlust, depressie, ruwe vacht, gewichtsverlies en koorts.

De belangrijkste vormen van FIP zijn de effussieve (natte) FIP en non-effussieve (droge FIP) en combinaties van beide. Het meest karakteristieke symptoom van effussieve FIP is de opeenhoping van vloeistof in de buikholte en of borstkast. Wanneer de hoeveelheid vocht extreem wordt, kan de kat ademhalingsmoeilijkheden krijgen.

De start van non-effussieve FIP is langzamer. Er verzamelt zich een minimale hoeveelheid vocht hoewel gewichtverlies, depressie, bloedarmoede en koorts vrijwel altijd aanwezig zijn. De volgende tekenen kunnen in diverse combinaties voor komen:

  • Nier falen
  • Verhoogde vochtinname en urineren
  • Lever falen (geelzucht)
  • Pancreatititsche aandoening (overgeven diarree en diabetes)
  • Neurologische aandoening
  • Evenwichtsstoornissen
  • Gedragsverandering
  • Verlamming
  • Stuipen
  • Enteritis (overgeven diarree)
  • Oogaandoeningen (ontsteking)
  • Verlies van gezichtsvermogen.

 FIP is een moeilijke ziekte om vast te stellen omdat elke kat andere symptomen kan vertonen dat gelijk zijn aan die van veel andere aandoeningen.

Wat zijn de kansen dat een kat in zijn leven FIP krijgt?
Jonge katten (jonger dan 2 jaar), oudere katten (ouder dan 10 jaar), katten in slechte lichamelijke conditie en katten die een infectie of stress ondergaan, zijn vatbaarder voor FIP. Het is een relatief ongewone ziekte in de algemene kattenpopulatie en betreft minder dan 1% van de katten die de dierenarts ziet. In meer-kat huishoudens, zoals asiels en catteries kan het percentage hoger liggen, soms 10-20 procent van de vatbare populatie over een periode van een aantal maanden.

Zijn er laboratoriumtests die het FIP Virus kunnen ontdekken?
De KELA, ELISA, IFA en virus-neutralisatie tests vinden de aanwezigheid van coronavirus antilichamen in een kat. Een positieve test betekent alleen dat de kat blootgesteld heeft gestaan aan een coronavirus en niet noodzakelijkerwijs een die FIP veroorzaakt, en daartegen antilichamen heeft ontwikkeld. Als de test negatief is betekent dit dat de kat niet blootgesteld is geweest aan een coronavirus.

Het getal of de titer die gegeven wordt, is de hoogste verdunning van het serum die nog steeds een positieve reactie geeft. Lage titers betekent weinig antistoffen in het bloed en hoge titers veel antistoffen. Een gezonde kat met een hoge titer zal niet noodzakelijkerwijs meer kans hebben om FIP te ontwikkelen of een drager te zijn van een FIP-veroorzakend coronavirus. Het betekent echter ook niet dat de kat beschermd is tegen een toekomstige
FIP-infectie.

Recentelijk zijn twee nieuwe tests ontwikkeld die delen van het virus zelf kunnen ontdekken. De immonoperoxidase test kan FIP nauwkeuriger vaststellen dan de traditionele histopathologische test, omdat het de geïnfecteerde cellen in het weefsel vindt. Een biopsie van aangetast weefsel is nodig voor evaluatie. Een andere antigen test gebruikt polymerase chain reaction (PCR) om viraal genetisch materiaal in weefsel of lichaamsvocht vast te stellen. Hoewel de test veelbelovend is toont PCR op dit moment alleen nog coronavirussen in het algemeen aan, niet noodzakelijkerwijs alleen FIP-veroorzakende coronavirussen.

Moet ik mijn kat op FIP laten testen?
Er zijn twee situaties waar de vaststelling van coronavirus antilichamen zin kan hebben voor de eigenaar fokker of dierenarts:

Ten eerste als een screening test. om de aanwezigheid of afwezigheid van antilichamen in een voorgaand niet getest huishouden vast te stellen en om potentiële virusdragers of uitscheiders aan te tonen wanneer nieuwe katten worden toegevoegd aan een huishouden wat negatief is voor coronavirus antilichamen
Ten tweede als een hulpmiddel (en niet meer dan dat) in de klinische diagnose van een zieke kat wiens symptomen wijzen op FIP

Waarom krijgt een kat twee verschillende testresultaten van twee verschillende laboratoria?
Helaas gebruiken veel laboratoria verschillende antigenen die op verschillende manieren zijn bereid en hun interpretatie kan verschillen. Valse resultaten kunnen om niet specifieke redenen ontstaan, tenzij de tests nauwkeurig gecontroleerd worden. De test kan moeilijk te interpreteren zijn, aangezien deze gewoonlijk afhangt van een subjectieve beslissing van de persoon die de test leest.

Hoe wordt een positieve diagnose gesteld?
Een aanname van FIP wordt gewoonlijk gedaan op basis van klinische tekenen, routine laboratoriumtests en evaluatie van vocht in de buik- of borstholte. Sommige gevallen zijn een diagnostische uitdaging aangezien de symptomen niet specifiek voor FIP zijn. In alle gevallen is een weefsel biopsie de enige manier om een diagnose van FIP te bevestigen.

Is er een geneesmiddel tegen FIP?
FIP wordt op dit moment beschouwd als een ongeneeslijke ziekte wanneer de diagnose eenmaal gesteld is. Helaas is er nog geen geneesmiddel. Het doel van therapie is om ondersteunende verzorging te geven en om de zelfvernietigende impuls van de ziekte te verlichten. Sommige behandelingen kunnen een korte remissie geven in een klein percentage van de patiënten. Een combinatie van corticosteroïden cytotoxiscbe medicijnen en antibiotica met een onderhoud van vocht en voedselinname kan helpen. In de toekomst kan bet mogelijk de combinatie van immuno-modulerende medicijnen en effectieve antivirus medicatie zijn die verlichting geeft.

Kan ik mijn kat tegen FIP beschermen?
In meer-kat huishoudens is het noodzakelijk de omgeving zo gezond mogelijk te houden om blootstelling aan infectueuze agenten te vermijden. Het voorkomen van overbevolking, katten gevaccineerd houden, goede voeding, goede hygiëne en het uitroeien van feline leukemie infecties kunnen alle helpen in bet verminderen van het voorkomen van FIP in een groep katten.

Het eerste FIP vaccin (Primucell FIP van Pfizer Animal Health) werd in 1991 geïntroduceerd. Het is een temperatuurgevoelig, gemodificeerd levend vaccin. Het vaccin is beschikbaar als intranasaal vaccin van katten van 16 weken oud, met boosters na 3 a 4 weken en daarna jaarlijks. Wanneer een kat eenmaal gevaccineerd is, kan het serum een positieve antilichaam titer geven. Dit kan een probleem zijn voor catteryhouders die serologische tests gebruiken om een coronavirus vrije populatie te houden.

Het vaccin lijkt veilig. maar diverse studies hebben verschillende verwachtingen van de effectiviteit gegeven. De rol die Primucell FIP zal gaan spelen in bet beschermen van katten tegen FIP is niet bekend. Voor nu dient u met uw dierenarts te overleggen of u uw kat in wilt laten enten. (Noot van de vertaler: in de VS, waar het vaccin al lang bekend is, heeft vrijwel elke fokker een clausule in het contract opgenomen, dat de gezondheidsgarantie van een kitten vervalt, zodra er met het FIP-vaccin geënt wordt.)

Anekdotische informatie geeft de indruk dat in coronavirus vrije catteries de introductie van dit virus ter immunisatie een rol speelt in het ontwikkelen van FIP, waarbij het vaccin dus de tegenovergestelde rol vervult dan die zij zou moeten vervullen.

Mijn kat heeft FIP Hoe lang leeft hij nog? Hoe kan 1k zijn laatste dagen zo gemakkelijk mogelijk maken?
Wanneer er eenmaal klinische tekenen zijn, leven katten met de natte vorm van FIP gewoonlijk een aantal dagen tot een aantal weken, hoewel sommige volwassen dieren het zes tot acht maanden vol kunnen houden. Katten met de droge vorm sterven gewoonlijk binnen een paar weken, maar sommige houden het een jaar of meer vol. Goede verzorging en een gebalanceerd, hoogwaardig dieet zijn ingrediënten die ervoor zorgen dat de kat het zo goed mogelijk heeft in de laatste stadia van de ziekte. De dierenarts kan medicijnen voorschrijven die bet ongemak wat met de ziekte gepaard gaat kunnen verlichten of kunnen meer specifieke ondersteunende therapie geven.

 Kan een mens of een hond FIP krijgen?
FIP is niet gedocumenteerd in andere diersoorten dan die van de kattenfamilie. FIP levert voor zover bekend geen gezondheidsrisico op voor mensen. Het FIP virus is echter gelijk aan een virus dat bij honden veel voorkomt, canine coronavirus. Wat enteritis veroorzaakt bij honden.


Vertaling: Corine Judkins